این رفتارها طیف گسترده‌ای از اعمال ارادی مخرب را در بر می‌گیرند که به منافع سازمان یا همکاران آسیب می‌رسانند. این موارد می‌توانند به دو دسته اصلی تقسیم شوند: رفتارهای معطوف به سازمان (مانند خرابکاری عمدی، افشای اطلاعات محرمانه، دزدی اموال شرکت، یا بی‌توجهی عمدی به اموال) و رفتارهای معطوف به همکاران (مانند قلدری، آزار و اذیت، شایعه‌پراکنی، زیرآب‌زنی یا ایجاد جو منفی) همچنین رفتارهایی (مانند لجبازی سیستماتیک، مقاومت مخرب در برابر تغییر، یا تضعیف عمدی روحیه تیم) نیز در این دسته قرار می‌گیرند.

ریشه این رفتارها می‌تواند چندبعدی و ترکیبی از عوامل زیر باشد:

عوامل فردی: شامل ویژگی‌های شخصیتی خاص (مانند بی‌وجدانی بالا یا روان‌رنجوری)， مشکلات شخصی، احساس بی‌عدالتی، انتقام‌جویی یا نارضایتی عمیق شغلی.

عوامل مدیریتی و رهبری: مانند سبک رهبری توهین‌آمیز، تبعیض، فقدان شفافیت، یا نادیده گرفتن نظرات کارکنان.

عوامل سازمانی و فرهنگی: فرهنگ سازمانی سمی، فشار کاری غیرمنطقی، سیستم‌های پاداش و تنبیه ناعادلانه، و ضعف در مکانیزم‌های نظارتی و انضباطی.

مخاطبان اصلی این دوره عبارتند از:

مدیران و سرپرستان تمامی سطوح که مستقیماً با تیم‌ها در ارتباطند و نیاز به مهارت مدیریت رفتارهای مخرب دارند.

متخصصان و مدیران منابع انسانی که مسئولیت طراحی سیاست‌ها، سیستم‌های جذب، ارزیابی و انضباطی سازمان را بر عهده دارند.

کارشناسان توسعه سازمانی و مشاوران داخلی که به دنبال بهبود سلامت و بهره‌وری محیط کار هستند.

خیر. فلسفه این دوره، ارائه یک رویکرد چندلایه و پیشگیرانه است که فراتر از تنبیه می‌رود. این رویکرد شامل:

پیشگیری: از طریق طراحی سیستم‌های جذب و ارزیابی دقیقتر برای شناسایی زودهنگام ریسک‌ها، شفاف‌سازی انتظارات و تقویت فرهنگ اعتماد و عدالت.

مداخله و اصلاح: آموزش گفت‌وگوهای سازنده و مستقیم، تکنیک‌های مربی‌گری (Coaching) برای تغییر رفتار، و اجرای برنامه‌های بهبود عملکرد.

اقدامات انضباطی: آشنایی با فرآیندهای انضباطی منصفانه و قانونی به عنوان آخرین راه‌حل، زمانی که دیگر روش‌ها مؤثر نبوده‌اند.

سازمان‌هایی که نیروهای کلیدی خود را در این دوره آموزش می‌دهند، می‌توانند انتظار دستاوردهای زیر را داشته باشند:

کاهش محسوس وقوع رفتارهای مخرب و هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم ناشی از آن (مانند کاهش بهره‌وری، خسارت مالی، ترک خدمت کارکنان خوب).

ایجاد چارچوبی شفاف و عملی برای مواجهه با موارد مشکوک، از تشخیص تا حل مسئله.

افزایش امنیت روانی و بهبود کیفیت محیط کار که منجر به بالارفتن تعهد و رضایت شغلی در سایر کارکنان می‌شود.

تقویت رفتارهای شهروندی سازمانی مثبت (مانند نوع‌دوستی، وجدان کاری) که در تقابل با رفتارهای ضد تولید قرار دارد.